دف

دف

دف از سازهای کوبه ای است که در ساخت آن از چوب،پوست و فلز استفاده می شود.

کمانه یا بدنه دف دایره ای شکل است. در طول جدار داخلی کمانه دف ،در فواصل معین حلقه هایی فلزی نصب شده اند و بر یک طرف دهانه پوست کشیده شده است.

در نواختن دف از هر دو دست استفاده می شود.

دف علاوه بر استفاده در آیین های خاص عرفانی،امروزه در همراهی سازهای دیگر هم کاربرد دارد.

 

 

پوست دف

برای دف از پوست کهنه گوسفند ،بز یا آهو که ضخامت آن در تمام نقاط یکسان است استفاده می شود.

انواع پوست های پلاستیکی هم اخیرا معمول شده اند که در مقابل رطوبت و حرارت مقاوم تر هستند و صدادهی شفاف تری دارند.

 

حلقه ها

در جدار داخلی کمانه دف، قلاب های کوچکی به فاصله یک سانتی متری از هم قرار دارند و با تکان دادن دف به صدا در می آیند.

برای محکم کردن پوست دف به دور کمانه از میخ هایی شبیه پونز که گل میخ گفته

می شوند استفاده می شود.

 

 

 

نت نویسی دف

در سال های اخیر در ایران متد نت نویسی و استفاده از حامل هایی با تعداد خطوط متفاوت برای دف متداول شده است.برای نت نویسی دف از خط حامل چهارخطی استفاده می شود.

 

 

انواع هم خانواده های دف

دایره:نوع کوچک و مجلسی دف.

 

 

دایره زنگی:کوچک تر از دف است و گاهی هر دو دهانه آن باز و بدون پوست است.

و در داخل دایره زنگی سنج های دوتایی کوچکی نصب شده اند که با میله ای باریک و فلزی به طرف شکاف ها متصل هستند.

 

 

 

برخی از کتاب های آموزشی دف :

آموزش دف صادق تعریف

آموزش دف رضا منصوری

آموزش دف از مبتدی تا عالی سیامک عزیز زاده

آموزش دف ایمان خسروی

آموزش دف به شیوه معاصر داریوش چاووشی